الف : مال كفّار اهل حرب كه مسلمانان با اذن پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا امام عليه السّلام بدون استفاده از فريب يا سرقت به دست آورده باشند اعمّ از اموال منقوله يا غير منقوله .
ب : مال بغات ( كسانى كه بر امام معصوم عليه السّلم خروج كنند ) مشروط به اينكه اموالشان در محاصره لشگريانشان باشد و از اين معركه بدر بياورند چنانچه اكثر علماء از جمله مرحوم مصنّف در بحث خمس از كتاب دروس اينشرط را معتبر دانستهاند ولى بعضى ديگر از فقهاء آن را انكار نمودهاند مانند خود مصنّف ( ره ) در مبحث جهاد از كتاب دروس و جهاد همين كتاب .
ج : فداء و عوضى كه مشركين مىدهند تا آزاد مىشوند .
د : مالى كه كفّار در تحت عنوان صلح به مسلمين مىپردازند كه مثلا مسلمين تا وقت مقرّر به بلاد ايشان تاخت و هجوم نياورند .
مؤلف گويد :
دليل بر وجوب خمس در غنائم جنگى غير از آيه شريفه 43 از سوره ( انفال ) كه مىفرمايد :
و اعلموا انّما غنمتم من شئ فانّ للّه خمسة و للرّسول الآية ، احاديث بسيارى است كه در كتب اخبار نقل شده از جمله آن حديثى استكه آن را مرحوم صاحب وسائل در ج 6 ص 339 به اين شرح نقل نموده :
از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از علىّ بن الحكم ، از علىّ بن ابى حمزه ، از ابى بصير ، از ابيجعفر عليه السّلام قال :
كلّ شئ قوتل عليه على شهادة ان لا إله الّا اللّه و انّ محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فانّ لنا خمسه و لا يجلّ لاحد ان يشترى من
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 224
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٤