و [ اسلم ] به كافر و در [ سقطت ] به زكات فطره راجعست چنانچه ضمير در [ عنه ] نيز به كافرى كه اسلام آورده بازمىگردد .
قوله : و ان استحبّت قبل الزّوال : ضمير در [ استحبّت ] بزكاة فطره راجع بوده و مقصود از [ قبل الزّوال ] اين است كه اسلام پيش از ظهر روز عيد صورت گيرد .
قوله : بعد وجوبها : يعنى بعد وجوب الزّكاة الماليّة .
قوله : فى عقابه : يعنى عقاب كافر .
قوله : على تركها : يعنى ترك زكات فطره .
قوله : كغيرها من العبادات : ضمير در [ غيرها ] بفطره راجع است .
متن :
( و الاعتبار بالشروط عند الهلال ) فلو أعتق العبد بعده ، أو استغنى الفقير ، أو أسلم الكافر ، أو أطاعت الزوجة لم يجب .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
شروطى كه براى وجوب فطره گفته شد لازمست در حين تحقّق هلال شوال وجود داشته باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بنابراين اگر بعد از هلال بنده آزاد شد يا فقير مستغنى گشت و كافر مسلمان گرديد و زوجه از نشوز دست برداشت و اطاعت شوهر را اختيار نمود فطره بر آنها واجب نيست .
قوله : اعتق العبد بعده : يعنى بعد از هلال .
قوله : لم تجب : يعنى لم تجب الفطرة .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 205
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٥