قوله : و المشروط : يعنى و المكاتب المشروط .
قوله : اشهرهما وجوبها على المولى : ضمير در [ اشهرهما ] به قولان و در [ وجوبها ] به زكات فطره عود مىكند .
قوله : ما لم يعله غيره : ضمير منصوبى در [ لم يعله ] بكلّ واحد من المبعّض و المشروط راجعست و ضمير در [ غيره ] به مولى بازمىگردد يعنى ، ما دامى كه غير مولى خرجى عبد مبعّض يا مكاتب مشروط را عهدهدار نباشد .
قوله : من يستحق الزّكاة لفقره : مرحوم شارح به قيد [ لفقره ] خارج كرد مستحقّى را كه بواسطه غير فقره زكات مالرا بوى ميدهند همچون مؤلّفة القلوب و عاملين چه آنكه زكات فطره را به اين قبيل از مستحقّين نمىتوان داد .
قوله : ان يفضل عنه اصواع بعدد من يخرج عنه : ضمير در [ عنه ] به قوت سنه راجعست و در [ عنه ] دوّم به من موصوله عائد است .
قوله : فيخرجها عنه و عن عياله : ضمير مؤنّث در [ يخرجها ] به زكات فطره و در [ عنه ] به مالك قوت سنه راجعست چنانچه ضمير در [ عياله ] نيز به مالك قوت سنه برمىگردد .
قوله : من ولد و زوجة و ضيف : تفسير است براى [ عيال ] .
قوله : و لو تبرّعا : يعنى و لو افراد مذكور عيالات تبرّعى وى باشند و شخص بدون الزام شرعى خرجى آنها را متحمّل باشد .
قوله : و شبهه : يعنى شبه ضيف مثل كسى كه شخص تفضّلا هزينه زندگى او را اداره مىكند .
قوله : صدق اسمه : يعنى اسم عيال .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 202
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٢