ان جعلتها فيهم جميعا و ان جعلتها لواحد اجزأ عنك .
قوله : و الفرد الواحد منه : ضمير در [ منه ] به صنف واحد راجع است .
قوله : من كونه لبيان المصرف : ضمير در [ كونه ] به قوله تعالى راجعست .
متن :
( و ) يجوز ( الإغناء ) و هو إعطاء فوق الكفاية ( إذا كان دفعة ) واحدة ، لاستحقاقه حال الدفع و الغنى متأخر عن الملك فلا ينافيه ، و لو أعطاه دفعات امتنعت المتأخرة عن الكفاية .
شرح فارسى :
[ جواز اغناء فقير از مال زكات ]
مرحوم مصنّف مىفرماين :
در صورتى كه دفعتا و يك جا زكات را به فقير بدهند مىتوان وى را با آن غنى ساخت يعنى بيشتر از حدّ احتياجش بوى داد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اينحكم آنست كه : در حال اعطاء وى مستحقّ است ، پس صلاحيّت براى اخذ را دارد و صفت غناء متأخّرا حادث مىشود يعنى بعد از اينكه فقير مالك شد وصف مزبور حاصل مىگردد پس اغناء با استحقاق وى تنافى ندارد .
در نتيجه اگر زكات را بتدريج و در ضمن دفعاتى به مستحق بدهند بعد از رفع حاجتش ديگر ممنوع بوده و بدين وسيله اعطاءهاى بعدى مشروع نمىباشد .
مؤلف گويد :
از اخبار دالّه بر اين حكم حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 6 ص 179 به اين شرح نقل فرموده :