مرحوم شارح در ذيل انعام سهگانه ( شتر و گاو و گوسفند ) ميفرمايند تمام انواع اينها بدون استثناء مورد زكات مىباشند چه از قبيل عراب ( چهارپايان عربى و نجيب ) بوده يا از نوع بخاتى ( بفتح باء منسوب به بخت النّصر چهارپايانى را كه خراسانى و عجمى باشند گويند ) باشند از صنف بقر ( گاوهاى نر و ماده معمولى را گويند ) بوده يا از قسم جاموس ( معرّب گاو ميش ) باشد ، بز بوده يا ميش باشد تمام مورد زكات هستند .
و در ذيل غلّات چهارگانه ( گندم و جو و خرما و كشمش ) فرموده :
تمام انواع غلّات نيز بدون استثناء مورد زكات هستند و از همين مورد محسوب مىشود :
علس ( بفتح عين و لام ) گندمى است كه دو حبّه آن در يك پوست مىباشد ، و سلت ( بضمّ سين و سكون لام ) جو بىپوست را گويند .
قوله : يجب الزّكاة بشرطها : ضمير در [ بشرطها ] به زكات عود مىكند .
قوله : بانواعها : ضمير مؤنّث به انعام راجعست .
قوله : من عراب : بكسر عين اسبان و شتران تازى گرامى نژاد را گويند .
قوله : و معز : بفتح ميم و عين و نيز به سكون عين ضبط شده به معناى بزى كه صاحب موى مىباشد .
قوله : ضأن : بفتح ضاد و سكون همزه يعنى ميش .
قوله : و بدء بها و بالابل للبدئة بها فى الحديث : يعنى مرحوم مصنّف در مقام تعداد موارد ابتداء انعام و در بين آنها بذكر شتر آغاز نمود و وجه آن دو جهت است :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 17
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧