به صيغه اسم فاعل كسى است كه سفر را آغاز و ابتداء مىكند و از همان به دو امر هزينه سفر ناتوان باشد و ضمير در [ حاجته ] به منشئ و در [ اليه ] به سفر راجعست .
قوله : و لا يقدر على مال : ضمير فاعلى در [ لا يقدر ] به منشئ عود مىنمايد .
قوله : يبلّغه : صفت است براى [ مال ] و ضمير فاعلى آن به [ مال ] و ضمير مفعولى به منشئ عود مىكند .
قوله : بل قيل بانحصاره فيه : ضمير در [ انحصاره ] به ابن السبيل و در [ فيه ] به ضيف مزبور راجعست .
قوله : اذا كان نائيا عن بلده : ضمير در [ كان ] به ضيف عود كرده و در [ بلده ] نيز به آن راجعست .
قوله : و ان كان غنيّا فيها : ضمير در [ كان ] بضيف و در [ فيها ] به بلد راجعست و كلمه [ ان ] وصليّه است نه شرطيّه .
قوله : مع حاجته الى الضّيافة : ضمير مجرورى در [ حاجته ] به ضيف عود مىكند .
قوله : و النّية عند شروعه فى الاكل : مقصود از [ نيّت ] نيّت زكات است كه صاحب مال بايد بنمايد و ضمير در [ شروعه ] بضيف راجع است .
قوله : و لا يحتسب عليه الّا ما اكل : ضمير در [ عليه ] و [ اكل ] به ضيف راجعست .
قوله : و ان كان مجهولا : ضمير در [ كان ] به [ ما اكل ] عود مىكند .
متن :
( و يشترط العدالة فيمن عدا الْمُؤَلَّفَةِ ) قُلُوبُهُمْ من أصناف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 161
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦١