كفّارى هستند كه بواسطه جعل سهم و تعيين مقدارى از زكات ايشان را به جهاد با كفّار ديگر تحريص و ترغيب مىكنند .
مرحوم مفيد و محقّق و علّامه ( قدّس سرّهم ) فرمودهاند :
عنوان نامبرده منحصر در كفّار نيست بلكه چهار فرقه از مسلمين را نيز مىتوان در تحت اين نام داخل نمود :
1 - فرقهاى از مسلمين كه رقبا و هم چشمانى از كفّار در مقابلشان مىباشند كه در صورت كمك كردن از زكات به ايشان ، آنها نيز باسلام گرائيده و بدين وسيله راهى براى اسلام ايشان باز مىشود .
2 - طائفهاى از مسلمين كه ايمانى ضعيف داشته و در صورت كمك مالى به آنها اميد تقويت در ايشان مىرود .
3 - دستهاى از مسلمين كه در اطراف و اكناف بلاد اسلامى متفرّق هستند و اگر به ايشان كمك مالى و مادّى شود مانع از رخنه كفّار بدرون شهرهاى مسلمين شده يا احيانا آنها را به اسلام ترغيب مىنمايند .
4 - گروهى از مسلمين كه مجاور با كسانى هستند كه زكات بر ايشان واجب است و در صورتى كه از زكات به آنها كمك شود خود زكوات را جمع نموده و حاكم را از گسيل داشتن عامل بىنياز مىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وجه اينكه مرحوم مصنّف قول مزبور را در موقع نقل به صورت [ قيل ] كه در حقيقت دلالت بر ضعف آن دارد تعبير نمود اينستكه چهار طائفه مذكور در واقع عنوان مؤلّفة القلوب را ندارند چه آنكه سه گروه اوّل و دوّم و سوّم از مصاديق سبيل اللّه بوده و آن خود عنوان عليحدّهاى است چهارمى را مىتوان از افراد عاملين قرار داد و بدين وسيله هيچيك از
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 139
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٩