قوله : ما يغرمه المالك : يعنى هزينهايكه مالك متحمّل مىشود .
قوله : لاجلها : يعنى لاجل الغلّة .
قوله : و ان تقدّم على عامها : يعنى عام زكات .
قوله : و منها البذر : ضمير در [ منها ] به مؤنه راجعست .
متن :
و يعتبر النصاب بعد ما تقدم منها على تعلق الوجوب ، و ما تأخر عنه يستثنى و لو من نفسه و يزكي الباقي و إن قل ، و حصة السلطان كالثاني .
شرح فارسى :
مؤلف گويد :
از فرمايش شارح استفاده مىشود كه مؤنه دو نوع است :
الف : مؤنه و خرجهاى قبل از تعلّق وجوب .
ب : مؤنه بعد از تعلّق وجوب .
و شرح هريك در ضمن مثال گذشت .
شارح ( ره ) حكم هركدام را عليحدّه فرموده :
امّا مؤنه قبل از تعلّق وجوب :
حكمش اينست كه ابتداء بايد استثناء شود و سپس باقى مانده از حاصل اگر به قدر نصاب بود زكاتش طبق آنچه مقرّر شد لازم است و اگر به حدّ نصاب نرسيد معفوّ مىباشد .
و امّا مؤنه بعد از تعلّق وجوب :
حكمش اينست كه قبل از استثناء آنها اگر حاصل به قدر نصاب رسيده باشد زكات بر مالك واجبست لذا اين نوع مؤنه را اگر خواست استثناء كند مىتواند از نفس نصاب مستثنى قرار دهد و باقيمانده را طبق مقدار مقرّر اخراج نمايد اگرچه مقدّر جزئى و كمى باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 103
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٣