مؤلف گويد :
طبق اين تفصيل اگر بعد از استثناء مؤنه قبل از تعلّق وجوب باقى مانده كمتر از دوهزار و هفتصد رطل عراقى بود زكات بوى تعلّق نميگيرد ولى اگر بعد از استثناء مؤنه دوّم از مقدار مقدّر كمتر شد مثلا به قدر صد رطل باقى ماند لازم است عشر آن يعنى ده رطل يا نصف عشر كه پنج رطل باشد اخراج كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حصّه سلطان از نوع مؤنه دوّم است .
قوله : و يعتبر النّصاب بعد ما تقدّم منها : ضمير در [ منها ] به مؤنه راجعست .
قوله : و ما تأخّر عنه : ضمير در [ عنه ] به تعلّق وجوب عود مىكند .
قوله : و لو من نفسه : يعنى ولو من نفس النّصاب .
قوله : و ان قلّ : يعنى قلّ الباقى .
متن :
و لو اشترى الزرع أو الثمرة فالثمن من المئونة ، و لو اشتراها مع الأصل وزع الثمن عليهما ، كما يوزع المئونة على الزكوي و غيره لو جمعهما ، و يعتبر ما غرمه بعده ، و يسقط ما قبله ، كما يسقط اعتبار المتبرع و إن كان غلامه أو ولده .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اگر مالك خود زراعت يا درختكارى نكرد بلكه زراعت و ميوه را قبل از تعلّق وجوب خريد در اينجا ثمن بذر و ميوه را به ملاحظه اينكه از مؤنه است از مجموع حاصل استثناء مىكند و در صورتى كه ميوه را با درخت خريده باشد تنها پولى كه در مقابل ميوه قرار گرفته استثناء
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 104
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٤