او من يشاهده : ضمير منصوبى به امام راجعست .
قوله : من المأمومين : بيانست از [ من يشاهد الامام ] .
قوله : ولو بوسائط منهم : يعنى من المأمومين .
قوله : فلو شاهد بعضه فى بعضها : ضمير مجرورى در [ بعضه ] به امام و در [ بعضها ] به صلوة راجعست .
قوله : فلا يمنع الحائل مطلقا : چه حائل از رؤيت تمام امام مانع بوده و چه از بعض آن در تمام حالات نماز بوده يا در برخى از حالات .
قوله : مع علمها بافعاله : ضمير در [ علمها ] بزن و در [ افعاله ] به امام راجعست .
قوله : يجب فيها المتابعة : ضمير در [ فيها ] بافعال راجع است .
متن :
( و لا مع كون الإمام أعلى ) من المأموم ( بالمعتد به ) عرفا في المشهور ، و قدره في الدروس بما لا يتخطى و قيل : بشبر ، و لا يضر علو المأموم مطلقا ما لم يؤد إلى البعد المفرط ، و لو كانت الأرض منحدرة اغتفر فيهما و لم يذكر اشتراط عدم تقدم المأموم ، و لا بد منه ، و المعتبر فيه العقب قائما ، و المقعد هو الألية جالسا ، و الجنب نائما .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
2 - جايز نيست موقف و محلّ ايستادن امام از مأموم به مقدار مورد اعتناء از جايگاه مأموم بلندتر باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مشهور از فقهاء عبارتشان همين است كه در متن ذكر شد و مرحوم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 436
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٦