عيدين مستحبّ و نماز عيد غدير و نمازى كه دوباره خوانده مىشود .
مؤلف گويد :
كلمه [ واجبة ] مرفوع است تا معطوف باشد به [ مستحبّة ] و حاصل معنا اين است :
جماعت در نماز جمعه و عيدين ( عيد فطر و عيد قربان ) در صورتى كه اين دو واجب باشند ( يعنى در زمان حضور معصوم عليه السّلام ) واجب است و در مطلق نوافل بدعت است چه نوافل راتبه يوميّه و چه غير آن مگر در خصوص نماز استسقاء و نماز عيدين مستحبّ ( و آن در زمان غيبت امام عليه السّلام است ) و نماز عيد غدير بنا بقول بعضى از فقهاء كه مصنّف ( ره ) در هيچيك از تصنيفاتش به اين قول جازم نشده مگر در اينكتاب و در غير اينجا آن را به مرحوم ابو الصّلاح التّقى الحلبى منسوب دانسته و گويا مدرك ايشان در شرعى بودن جماعت در آن اين باشد كه جماعت در نماز عيد فى الجملة مشروع است و اين نماز نيز مصداق نماز عيد مىباشد در نتيجه آن را به جماعت مىتوان خواند .
و نيز يكى از نمازهاى مستحبّه كه به جماعت خواندنش جايز است نماز معاده مىباشد و آن اينست كه هركدام از امام و مأموم اگر نماز خوانده شده خود را دو مرتبه بخواهند به جماعت بخوانند با اينكه مستحبّ است مشروع مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
نماز معاده صورى دارد كه ذيلا تشريح مىشود :
1 - فقط نماز امام اعادى ولى نماز مأموم ابتدائى باشد مثل اينكه امام نماز فريضه خود را قبلا فرادى يا با جماعت خوانده و اينك دستهاى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 425
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢٥