از تيررس دشمن محفوظ باشند .
و پس از درك يك ركعت وقتى امام جماعت به ركعت دوّم ايستاد قصد فرادى نموده و نماز را خيلى خفيف و سريع تمام كنند و بعد از سلام بلافاصله خود را به دسته محاربين رسانده و مكان ايشان را گرفته و آنها را به نماز بفرستند .
فرقه دوّم لازمست وقتى خود را به امام برسانند كه وى در قرائت ركعت دوّم باشد پس در آنحال اقتداء نموده و با او همراه باشند تا در معيّت وى سر از سجده دوّم برداشته سپس قصد فرادى نموده و به ركعت دوّم بايستند .
البته بر امام لازمست كه تشهّد را طول دهد بطوريكه مأمومين ظرف خواندن تشهّد وى ركعت را تمام كرده و به او ملحق شوند آنگاه سلام را در حالى بدهد كه مأمومين به وى رسيده باشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ما در ذيل عبارت مصنّف كه فرمود [ فيصلّى بهم ركعة ] گفتيم بعد از اينكه سر از سجده دوّم برداشتند قصد فرادى كنند با اينكه مقتضاى عبارت متن نه تنها اين نيست بلكه چه بسا دلالت بر بقاء اقتداء نيز دارد زيرا در تعقيب عبارت مزبور چنين آمده [ ثمّ ينتظرهم حتّى يتمّوا و يسلّم بهم ] و پرواضح است كه لازمه اين عبارت بقاء قدوه و استمرار جماعت است ولى معذلك ما حكم به قصد فرادى نموديم به جهت متابعت از فتواى مصنّف ( ره ) در كتب ديگرش كه به انفراد مأمومين فتوى داده است .
ولى ظاهر آراء فقهاء چنانچه بسيارى از ايشان حتّى به آن تصريح نمودهاند اينست كه قصد فرادى نبايد بكنند بلكه حالت جماعت باقيست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 367
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٧