قوله : لمرور قوم به : ضمير در [ به ] به سفح جبل راجعست .
قوله : يلفّون عليها الخرق : ضمير در [ عليها ] به ارجل راجع مىباشد يعنى بر پاهاى خود كهنههائى پيچيده بودند .
قوله : او لانّها اسم شجرة : ضمير در [ لانّها ] به ذات الرّقاع راجعست .
قوله : كانت فى موضع الغزوة : ضمير در [ كانت ] به شجرة راجع است .
قوله : و هى على ثلاثة اميال : اميال جمع ميل كه مقياس و واحد اندازهگيرى طول است و در مقدار آن اختلاف است :
ميل انگليسى ( 1609 ) متر مىباشد و ميل دريائى ( 1852 ) متر و در لسان اعراب ميل به مسافتى گفته مىشود كه به قدر كشش شعاع چشم باشد .
و نيز به مقدار چهار هزار ذراع گفته شده كه تقريبا دو هزار متر يعنى ثلث فرسخ مىباشد .
بنابراين سه ميل معادل با يك فرسخ يعنى شش هزار متر است .
قوله : نجد : ( بفتح نون و سكون جيم ) زمين وسيع و بلند يا دشت را گويند .
قوله : و هى ارض غطفان : ضمير [ هى ] به نجد راجعست .
قوله : فى مكان لا يبلغهم سهام العدوّ : ضمير در [ لا يبلغهم ] به مسلمين راجعست .
قوله : ثمّ ينفردون بعد قيامه : ضمير در [ ينفردون ] به جماعت اوّل راجع بوده و ضمير مجرورى در [ قيامه ] به امام راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 370
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٠