از قبله به قدر زاويه 90 درجه منحرف شوند .
و سپس مىفرماين :
اگر كفّار در جهت قبله هستند ولى بين ايشان و مسلمين حاجب و حائلى بوده كه مانع از حرب و جنگ باشد ، فلذا مسلمين مجبورند از پشت يا يكى از دو طرف به ايشان هجوم آورند .
3 - بعضى از فقهاء شرط سوّمى را اعتبار كردهاند و آن اين استكه دشمن داراى قوّتى بوده كه مسلمين خوف اين را داشته باشند كه در وقت اشتغال به نماز مورد حمله و هجوم ايشان قرار گيرند لذا در اينجا به دو دسته شده و يك دسته حافظ و دسته ديگر نمازگذار مىشوند .
در نتيجه اگر از خوف ايشان در امان باشند نماز معمولى و بدون تغيير هيئت را بايد بخوانند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنّف به دو جهت اين شرط را ذكر نفرمود :
الف : به جهت اختصار .
ب : به علت اينكه نفس عنوان بحث يعنى صلوة الخوف دلالت بر اين شرط دارد و در اين قبيل موارد امر منتزع و مستفاد از عنوان را بعنوان شرط قرار دادن صحيح نيست .
4 - مسلمين احتياج نداشته باشند كه به بيشتر از سه دسته تقسيم شوند چه آنكه كيفيّت نماز ذات الرّقاع اختصاص به صورتى دارد كه هر فرقهاى يك ركعت را با جماعت درك كند و اين تنها با دو دسته شدن سازش دارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 362
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٢