فرادى قصر است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در جماعت اتّفاقى است و در فرادى مشهور به آن قائلند .
و دليل بر اين حكم اطلاق نصّ است كه در اين باب وارد شده يعنى آيه و خبرى كه گذشت و چنانچه ديديم در آن ذكرى از جماعت يا فرادى نشده بود .
قائلين به اشتراط جماعت :
دليلشان اين است كه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين نماز را در حال جماعت قصر خواندند و براى ما نقل نشده كه حضرتش در حال فرادى نيز آن را قصر خوانده باشند .
شارح ( ره ) در جواب مىفرماين :
اين استدلال مثبت مدّعاى ايشان نيست زيرا فعل حضرت دلالت بر شرط بودن جماعت در قصر ندارد و فقط همين مقدار از آن استفاده مىشود كه در جماعت قصر مشروع است ، پس نسبت به غير آن يا بايد دليل بر جواز داشته باشيم يا بر عدم آن ، ما مدّعى هستيم اطلاقات صورت غير جماعت را نيز شامل مىشود و خصم لازم است دليل بر تقييد بياورد و چون دليلى بر آن در دست نيست لاجرم در هردو حال قصر مشمول اطلاقات است .
و بهر تقدير : نماز خوف داراى انواع بسيارى است كه تعداد آنها به ده نوع مىرسد ولى اشهر از همه نمازهاى است موسوم به نماز [ ذات الرّقاع ] فلذا مرحوم مصنّف در اينجا فقط بذكر همين نوع اكتفاء فرموده .
نماز مزبور داراى شرائطى است كه مصنّف به آنها اشاره نموده و مىفرمايد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 359
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٩