قوله : لا غير : يعنى بدون اينكه نماز فعلى را اعاده كند .
متن :
و كذا لو شرع في اللاحقة ثم علم أن عليه فائتة ، و لو عدل إلى السابقة ثم ذكر سابقة أخرى عدل إليها ، و هكذا و لو ذكر بعد العدول براءته من المعدول إليها عدل إلى اللاحقة المنوية أولا ، أو فيما بعده ، فعلى هذا يمكن ترامي العدول و دوره .
شرح فارسى :
مؤلف گويد :
اين عبارت عطف است به مسئله سابقه يعنى به [ و يعدل الى الفريضة السّابقة لو شرع فى الّلاحقة ] و فرق بين آن و مسئله قبل اين است كه در مسئله قبلى نمازگذار با علم به فائته قبل نسيانا به قضاء لاحق ايستاد و در اثناء متذكّر فائته قبل شد ولى در مسئله فعلى وى با جهل به فائته قبل شروع بقضاء لاحق نمود و در بين از قضاء قبل مطّلع گرديد و حاصل كلام اينكه در هردو مسئله بنابر وجوب مراعات ترتيب نمازگذار مكلّف است كه از نماز لاحق به سابق عدول كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حال بعد از عدول به سابق اگر متذكّر شد قبل از آن نماز ديگرى فوت شده لازمست دو مرتبه نمازش را به آن عدول دهد و در صورتى كه قبل از آن فائته ديگرى باشد مىبايد نماز را به آن قلب كند و به همين ترتيب ممكنست سلسله عدول به ترامى بكشد .
دور
مقصود از دور اين است كه مصلّى بعد از عدول بسابق ملتفت شود كه عدولش بىمورد بوده و ذمّهاش از آن فارغ است و لاجرم دو مرتبه نماز را از سابق به لاحق عدول دهد اعمّ از آنكه از سابق دو مرتبه به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 327
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٧