ديگر از احكام قضاء اينست كه اگر قضائل بلزوم مراعات ترتيب شديم اين فرع را بايد ملتزم شده و بگوئيم :
اگر نمازگذار به جهت قضاء نمازهاى فوت شده خود بدون التفات و از روى نسيان شروع بقضاء نماز لاحق را نمود و سپس در اثناء ملتفت شد كه قبل از آن فريضه ديگرى را مىبايد قضاء مىكرد در صورتى كه امكان عدول براى وى باشد يعنى عدد ركعات نماز فعلى را اگر بيش از نماز واجب القضاء ( نماز سابق ) نخوانده باشد لازم است عدول كند و نيز اگر ركعات را بيشتر خوانده ولى هنوز ركوع ركعت زائده را بجاى نياورده در اينجا لازم است عدول به نماز سابق كند بنابراين اگر بقضاء عشاء ايستاد و قبل از ورود به ركعت چهارم يا رسيدن به آن و قبل از ركوع ملتفت شد مىبايست مغرب را اوّل قضاء مىكرد بر وى لازمست به مغرب عدول كرده و نمازش را بپايان برساند .
سپس مىفرماين :
مقصود از عدول اينست كه در قلبش نيّت كند نمازش را به نماز ديگر قلب و تبديل نمايد البتّه لازمست تمام مميّزات و مشخّصات نماز معدول اليه را بخاطر بياورد و در بعض از اخبار دلالت بر اين مطلب مىباشد .
مؤلف گويد :
از خبارى كه دالّ بر امر مزبور است حديثى استكه صاحب وسائل در ج 3 ص 213 به اين شرح نقل نموده :
محمّد بن الحسن ، باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از ابن سنان از ابن مسكان ، از حلبى قال : سئلته عن رجل نسى ان يصلّى الاولى حتّى صلّى العصر ، قال : فليجعل صلاته الّتى صلّى الاولى ثمّ ليستأنف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 325
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٥