بنده و غلام باشد .
مرحوم ملا احمد تونى در حاشيه مخطوطه مىفرمايد :
در صورتى كه ميّت مملوك باشد نمىتوان قضاء نمازهاى فوت شده او را در حق و ارثش واجب كرد زيرا وى وارث ندارد .
مؤلف گويد :
وجه نبودن وارث براى مملوك اين است كه يكى از موانع ارث رق بودن هريك از وارث يا موروث منه مىباشند .
ولى در جواب ايشان مىتوان گفت اين انتقاد در صورتى متوجّه است كه در لسان ادلّه حكم وجوب قضاء بر وارث معلّق باشد ولى چنانچه در دو خبر گذشته نقل نموديم حكم بر ولى مترتّب بوده ، در اين صورت اعتراض ايشان متوجّه عبارت شارح ( ره ) نمىشود .
قوله : كتركها عمدا : ضمير در [ تركها ] به صلوة راجعست .
قوله : او نحوها من الاقارب : ضمير در [ نحوها ] به امّ راجع است .
قوله : فلا يجب القضاء عنهم : ضمير در [ عنهم ] باقارب راجع است .
قوله : ففى بعضها ذكر الرّجل : ضمير در [ بعضها ] به روايات راجعست .
قوله : و نفى عنه البأس : ضمير در [ نفى ] به مرحوم مصنّف و در [ عنه ] به رأى محقّق راجع است .
متن :
و هل يشترط كمال الولي عند موته ؟ قولان : و استقرب في الذكرى اشتراطه ، لرفع القلم عن الصبي
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 317
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٧