متن :
و فعل الصلاة على غير الوجه المجزي شرعا كتركها عمدا للتفريط و احترز المصنف بالأب عن الأم و نحوها من الأقارب ، فلا يجب القضاء عنهم على الوارث في المشهور و الروايات مختلفة .
ففي بعضها ذكر الرجل و في بعض الميت و يمكن حمل المطلق على المقيد خصوصا في المخالف للأصل و نقل في الذكرى عن المحقق وجوب القضاء عن المرأة و نفى عنه البأس ، أخذا به ظاهر الروايات ، و حملا للفظ " الرجل " على التمثيل و لا فرق - على القولين بين الحر و العبد على الأقوى .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
همانطورى كه ميّت اگر نمازهائى را عمدا ترك كرده باشد از نظر بعض فقهاء مانند مصنّف در اينكتاب قضاء آنها بر ولىّ او واجب نيست عينا همين كلام را درباره نمازهائى كه خوانده ولى شرعا صحيح نخوانده است جارى مىباشد چه آنكه بملاحظه اخذ نكردن مسائل شرعيّه و عدم رعايت آنها وى مقصر بوده و بمنزله كسى است كه عمدا نماز را نخوانده باشد در نتيجه اينقبيل از صلوات نيز بر ولىّ قضائش لازم نيست سپس مىفرماين :
مصنّف ( ره ) در متن فرمود قضاء نمازهاى فوت شده از پدر بر فرزند واجب است از اين تعبير معلوم مىشود كه نمازهائى كه از مادر فوت شده طبق رأى مشهور بر فرزند قضائش واجب نيست .
اخبار وارده از نظر دلالت بر اينحكم با هم اختلاف دارند :
در بعضى از آنها تعبير به رجل شده و فرموده : قضاء نمازهائى كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 315
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٥