( و الشهرة ) بين الأصحاب في أن حكم هذا الشاك مع اعتدال و همه البناء على الأكثر ، و الاحتياط المذكور ( تدفعه ) . و التحقيق أنه لا نص من الجانبين على الخصوص . و العموم يدل على المشهور ، و الشك بين الثلاث و الأربع منصوص و هو يناسبه و اعلم أن هذه المسائل مع السابعة خارجة عن موضوع الكتاب لالتزامه فيه أن لا يذكر إلا المشهور بين الأصحاب ، لأنها من شواذ الأقوال ، و لكنه أعلم بما قال .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
مسئله پنجم
مرحوم علىّ بن بابويه صدوق قمى مىفرمايد :
در شكّ بين دو و سه اگر گمان به سه باشد لازم است يك ركعت ديگر خوانده و آن را چهار ركعت نمايد و پس از نماز يكركعت احتياط ايستاده بخواند و در صورتى كه گمان وى به دو برود بنا به همان گذاشته و در هريك از دو ركعت باقيمانده تشهّد بخواند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
امّا تشهّد بعد از ركعت دوّم معلوم و روشن است و امّا بعد از ركعت بعدى كه در حقيقت ركعت سوّم باشد از اين جهت است كه احتمالا ممكن است ركعت چهارم باشد به اين نحو كه نماز در وقت شكّ سه ركعت بوده و به اضافه آن چهار ركعت كامل شده باشد و امّا بعد از ركعت بعدى كه در واقع ركعت چهارم است آن نيز روشن و ظاهر است .