قوله : مع الجلوس : يعنى نماز احيتاط را نشسته خوانده باشد .
قوله : اذا كان قد ركع للاولى : يعنى ركعت اوّل نماز احتياط
قوله : اما قبله : يعنى قبل از ركوع ركعت اوّل .
قوله : اما لو كان قد أحدث الخ : عبارت مرحوم مصنّف مشتمل بر دو قسمت است : مستثنى منه و مستثنى .
شرح مستثنى منه به تفصيل گذشت و اينك تفصيل مستثنى :
در اين قسمت از عبارت مىفرماين :
مگر اينكه مصلّى بين نماز اصل و احتياط محدث شده باشد كه در اين صورت در تمام فروض گذشته كه حكم بصحّت و عدم اعاده كرديم بايد نماز را اعاده نمايد و نمازش محكوم به فساد مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
محتمل است بگوئيم معذلك نمازش صحيح است و حدث در اثناء حقيقى نماز واقع نشده .
قوله : و لكن العبارة لا تتناوله : ضمير منصوبى در [ لا تتناوله ] به [ و لو ذكر بعد الفراغ الخ ] راجعست .
قوله : اذ لا فرق فى الصّحة الخ : اين عبارت تعليل است براى فرموده شارح كه فرمودند [ فاولى بالصّحة ] .
قوله : تخيّر بين قطعه و اتمامه : ضمير در [ تخيّر ] به مصلّى و در [ قطعه ] به احتياط راجعست چنانچه ضمير در [ اتمامه ] نيز اين طور است .
قوله : و هو الافضل : ضمير [ هو ] به اتمام راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 238
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٨