و پنجگانه راجعست .
قوله : و حرّرناها مع الباقى فى شرحها : ضمير در [ حرّرناها ] به اكثرها و در [ شرحها ] به نفليه راجعست .
قوله : و قد ذكر منها هنا : ضمير در [ ذكر ] به مصنف ( ره ) و در [ منها ] به مواضع بيست و پنجگانه راجعست .
قوله : يتوقّع زوال عذره : يعنى اميد زوال عذرش را دارد ، بنابراين ضمير در [ يتوقّع ] و [ عذره ] به من موصوله راجعست .
قوله : بعد اوّله : يعنى بعد اوّل وقت .
قوله : او وصفه : يعنى وصف ساتر .
قوله : و ما بعده : يعنى ما بعد قيام .
قوله : الرّاجحة على ما هو به : ضمير [ هو ] به مصلّى و ضمير در [ به ] به ماء موصوله راجعست .
قوله : اذا رجى القدرة فى آخره : ضمير در [ رجى ] بمصلّى و در [ آخره ] به وقت عود مىكند .
قوله : و الماء على القول بجواز التيمّم مع السّعة : كلمه [ الماء ] معطوف است بر ساتر و تقدير عبارت چنين است :
و كفاقد الماء و مراد از [ مع السّعة ] سعه وقت مىباشد .
قوله : غير المعفّو عنها : ضمير در [ عنها ] به نجاست راجعست قوله : لصائم يتوقع غيره فطره : كلمه [ غيره ] مرفوعست تا فاعل براى [ يتوقع ] بوده و از [ فطره ] مفعول آن است و ضميرهاى مجرورى بصائم راجع مىباشند .
قوله : و مثله من تاقت : ضمير در [ مثله ] به [ صائم يتوقّع غيره ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 98
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٨