علينا الخ را گفته و سپس السّلام عليكم الخ را خوانده و از نماز خارج شود و بر طبق آن مرحوم مصنّف در كتاب ذكرى و بيان فتوى داده است .
مؤلف گويد :
مقصود شارح ( ره ) از بعض اخبار روايت شيخ از ابى بصير است كه ما آن روايت طويل را تماما در بحث تشهد نقل نموديم .
قوله : عنده : يعنى عند المصنّف ( ره ) .
قوله : و احوطهما عندنا : يعنى و احوط القولين .
قوله : و له عبارتان : ضمير در [ له ] به سلام راجعست .
قوله : مخيّرا فيهما : ضمير در [ فيهما ] به دو عبارت راجع است .
قوله : و بايّهما بدء كان هو الواجب : ضمير در [ بايّهما ] به دو سلام راجع بوده و ضمير [ هو ] به سلام مبتدأ عود مىكند .
قوله : و خرج به من الصّلاة : ضمير فاعلى در [ خرج ] بمصلّى و در [ به ] به ايّهما عود مىكند .
قوله : فعلى الاجتزاء و الخروج بها : ضميرهاى مؤنث به عبارت اولى راجعست .
قوله : نقله المصنّف ( ره ) و غيره : ضمير در [ نقله ] به اجماع و در [ غيره ] به مصنّف ( ره ) عود مىكند .
قوله : تقديم الاوّل : يعنى سلام اوّل كه : السّلام علينا و على عباده اللّه الصّالحين است مىباشد .
قوله : مع التّسليم المستحبّ : يعنى السّلام عليك ايّها
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 461
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦١