إلا أنه ليس احتياطا كما ذكره في الذكرى ، لما قد عرفت من حكمه بخلافه فضلا عن غيره .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مصنّف عليه الرّحمه در كتاب بيان پس از انكار مزبور فرموده است :
بعضى از متأخّرين آن را واجب دانسته و بين آن و السّلام عليكم تخيير قائل شده است فلذا گفته بعد از گفتن سلام اوّلى ، دوّمى مستحب مىشود و در عين حال اجازه داده كه السّلام علينا را بعد از السّلام عليكم بگويند ، و از مجموع اين مقاله چنين استفاده مىشود كه هميشه سلام اول واجب و سلام دوم مستحب است چه السّلام عليكم را دوّم و السّلام علينا را اوّل بگويد و يا به عكس بخواند و حال آنكه اين فتوى در هيچ مصنّفى ديده نشده و بتاتا خبرى بر تصحيحش وارد نشده است بلكه قائلين بوجوب سلام يا كسانى كه سلام را مستحب مىدانند اجماع دارند كه السلام علينا بايد مقدّم بر السّلام عليكم باشد .
و در كتاب ذكرى از بعضى متأخّرين نقل فرموده كه هردو صيغه واجبند ولى بنحو وجوب تخييرى و بعد از نقل آن را تقويت نموده و فرموده اين رأى و نظريّه متين و قويست لكن از قدماء كسى به آن آن قائل نشده و همين اعراض فقهاء قديم موجب توهين و قدح در اين قولست زيرا اگر حقّ مىبود پس چرا ايشان به آن فتوى ندادهاند با اينكه خيلى بعيد است كه اين معنا از نظرشان مخفى شده باشد و سپس فرموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 464
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦٤