به ترتيل و ضمير مجرورى در [ به ] به اظهارها من غير مدّ يشبه الغناء راجع بوده و كلمه [ النّهاية ] علم است براى كتابى از مرحوم شيخ طوسى .
متن :
( و تعمد الإعراب ) إما بإظهار حركاته و بيانها بيانا شافيا : بحيث لا يندمج بعضها في بعض إلى حد لا يبلغ حد المنع ، أو بأن لا يكثر الوقوف الموجب للسكون خصوصا في الموضع المرجوح ، و مثله حركة البناء .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ديگر از آداب مستحبّه قرائت اين است كه حركات اعراب را اظهار نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ديگر از آداب قرائت اينست كه حركات را اظهار نموده و آنها را به بيانى شافى و سالم از هرگونه اندماج و اشتباهى اداء نمايد مشروط به اينكه اشتباه موجب غلط فاحش و منع شرعى نباشد چه آنكه در اين صورت رعايت آن واجب و از حدّ استحباب خارج مىشود .
سپس مىفرماين :
و ممكن است منظور از اعتماد بر اعراب كه مصنّف ( ره ) در متن فرموده اين باشد كه قارى در اثناء قرائت زياد مرتكب وقف بر سكون نشود مخصوصا در مواردى كه وقف مرجوح است مانند وقف كافى ، چنانچه مستحبّ است در كلمات مبنى نيز حركات بناء را اظهار و از تلفّظ به سكون حتّى الامكان اجتناب كند .
قوله : امّا باظهار حركاته و بيانها : ضمير در [ حركاته ] به اعراب و در [ بيانها ] به حركات راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 398
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٨