ربّ العالمين .
و در نسخه خطّى از حاشيه مرحوم ملّا احمد تونى كه نزد حقير است وقف حسن را اينطور تعريف نموده :
و انكان فيه تعلّق لفظا و معنا فهو الحسن به شرط فهم المعنى .
و ظاهرا اين اشتباه از ناسخ و كاتب باشد چه آنكه تعريف مذكور را براى وقف قبيح نمودهاند چنانچه در شرح تجويد ملّا مختار آمده است :
چهارم وقف قبيح و آن خلاف تام بود چون وقف بر لا إله .
3 - وقف كافى :
و آن عكس وقف حسن است نظير وقف بر ممّا رزقناهم ينفقون و ابتداء به و الّذين يؤمنون .
شارح ( ره ) مىفرمايد :
افضل اقسام ، وقف تامّ و سپس حسن و پس از آن كافيست چنانچه در محل خود مسطور است .
و سپس مىفرمايد :
لازم نبود مرحوم مصنف بعد از ذكر استحباب ترتيل حكم وقف را بميان آورد چه آنكه ترتيل طبق تفسير مرحوم مصنف در كتاب ذكرى اعم از وقف است لذا جمع بين هردو عبارت متن از باب تأكيد است .
بلى مىتوان گفت اگر ترتيل به همان معناى لغوى باشد يعنى تبيين حروف بدون افراط در آن چنانچه مرحوم محقّق در معتبر و علّامه در منتهى آن را اينطور تفسير كردهاند يا آن را به معناى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 396
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٦