أخرى ؟
يحتمله ، قضية للوجوب ، و إن جاز تركه قبل الشروع . و التخيير ثابت قبل الشروع فيوقعه على وجهه ، أو يتركه حذرا من تغيير الهيئة الواجبة .
و وجه العدم : أصالة عدم وجوب الإكمال ، فينصرف إلى كونه ذكر اللَّه تعالى ، إن لم يبلغ فردا آخر .
شرح فارسى :
بعد از اينكه مرحوم شارح در مقدار زائد بر تسبيحات اربعه دو احتمال را ذكر فرمودند متذكر مىشوند كه ظاهر نصوص و فتاواى مشهور اين است كه تسبيحات زائد واجب هستند چنانچه مرحوم مصنف در كتاب ذكرى ص 189 به آن تصريح فرموده و ظاهر عبارت اينجا نيز همين است ، سپس مىفرماين فتواى من نيز بر همين مىباشد .
فرع
بنابر اينكه تسبيحات زائده از افراد واجب تخييرى باشند اگر مصلّى بعد از قرائت مقدار واجب ( تسبيحات اربعه ) شروع در تسبيحات زائد نمود آيا واجب است آن را بيكى از افراد بعد برساند يا مىتواند در اثناء آن را رها كند مثلا بعد از اينكه تسبيحات اربعه را خواند شروع در مرتبه بعد نموده و يك بار ديگر آن را بگويد كه مجموعا هشت تسبيح گردد آيا لازم است كه يك مرتبه ديگر تسبيحات را تكرار كند تا به دوازده تسبيح برسد يا مىتواند از همين جا آن را رها كند بايد گفت كه در آن دو احتمال است :
الف : اينكه بگوئيم واجب است آن را ادامه داده تا بيكى از افراد بعد برساند زيرا فرض اينست كه هركدام از افراد ، فرد واجب تخييرى هستند و اقصاى واجب تخييرى همين است كه بعد از شروع در آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 383
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٣