رفع الصوت ، و إبلاغه المصلين ، و غيره يقتصر عنه مراعاة لجانبه حتى يكره سبقه به ما لم يفرط بالتأخر .
( و استقبال القبلة ) في جميع الفصول خصوصا الإقامة ، و يكره الالتفات ببعض فصوله يمينا و شمالا و إن كان على المنارة عندنا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و مؤذّن راتب مستحب است بر بلندى ايستاده و رو به قبله اذان بگويد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دستور است كه مؤذّن راتب يعنى كسى كه اذان مسجدى را هميشه مىگويد در وقت اذان در نقطه بلندى بايستد و اذان گويد چه آنكه به اين وسيله صدايش را به نمازگذاران بهتر مىرساند .
امّا در صورتى كه وى حاضر نبود و ديگرى خواست اذان بگويد در نقطهاى پائينتر از مكان او بايستد تا احترام و موقعيّت او حفظ شود و نيز سزاوار است اذان را تأخير بياندازند تا وى حاضر شود ولى اگر غيبت وى بحدّ افراط رسيد كراهت مرتفع شده و اذان را بگويند .
سپس در ذيل [ و استقبال القبلة ] مىفرماين :
مستحب است مؤذّن در وقت گفتن اذان تمام فصول را در حالى بگويد كه رو به قبله باشد خصوصا در اقامه كه استحباب استقبال در آن مؤكّد است .
شارح ( ره ) مىفرمايد :
در موقع گفتن فصول كراهت دارد كه روى خود را به راست و چپ بگرداند اگرچه بالاى مناره نيز ايستاده باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 338
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٨