راجع است و در [ لكونها ] به يوميّه عود مىنمايد .
قوله : الفرد الاظهر من بينها : يعنى من بين الصّلوات .
متن :
( فللظهر ) من الوقت ( زوال الشمس ) عن وسط السماء و ميلها عن دائرة نصف النهار ( المعلوم بزيد الظل ) أي زيادته مصدرانلزاد الشيء ( بعد نقصه )
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
پس براى ظهر از وقت زوال خورشيد از وسط آسمان و ميلش از دائره نصف نهار بوده كه اين معنا بواسطه زياد شدن سايه پس از نقص معلوم مىشود .
مؤلف گويد :
تفصيل اوقات يوميه
قبل از اينكه به تحليل عبارات و تشريح الفاظ كتاب بپردازيم لازم است نكاتى چند كه در اصطلاح اهل هيئت مرسوم بوده و در فهم و ادراك مباحث وقت و قبله دخالت بسزائى دارند تذكّر دهيم :
1 - نقطه : عبارتست از آخرين حدّ خطّ و به عبارت ديگر هرچيزى كه در جهت طول و عرض و عمق قابل تقسيم نباشد به آن نقطه گويند .
2 - خط : عبارتست از آخرين حدّ عرضى سطح و به عبارت ديگر امتداد نقطه را خط گويند .
3 - سطح : عبارتست از آخرين حدّ عمقى جسم و به عبارت ديگر امتداد خط در جانب عرض را سطح گويند .