در همان موضع بطور منفرد بخواهد نماز بخواند .
بلكه شارح ( ره ) مىفرماين :
در اين صورت سقوط اذان بطريق اولى مىباشد .
مؤلف گويد :
مرحوم ملا احمد تونى وجه اولويّت را اينطور تقرير مىفرمايد :
استحباب اذان و اقامه در جماعت نسبت به منفرد آكد بوده و اهتمام شارع به آن دو در جماعت بيشتر است و از اينرو بعضى آن دو را در جماعت واجب نمودهاند ، حال اگر در موضع اوّل قائل به سقوط آن دو شويم در موضع دوم بطريق اولى ملتزم به سقوط بايد بشويم و سپس در تضعيف اين استدلال فرموده :
اين استدلال باولويّت در سقوط اذان و اقامه از منفرد وقتى مورد نياز و حاجت است كه روايت دالّه بر سقوط مورد را جماعت قرار داده باشد ولى در اين باب دو گونه روايت است :
الف : روايتى كه در سقوط اين دو مورد را جماعت قرار داده مثل روايت ابى على .
ب : روايتى كه در سقوط اين دو تعبير به منفرد نموده است همچون روايت ابى بصير .
پس هردو منصوص بوده و با اين وصف احتياجى بتمسّك از راه اولويّت نيست .
و سپس شارح ( ره ) مىفرمايد :
اگر مصلّى سابق منفرد باشد از مصلّى دوم استحباب ايندو ساقط نيست اعم از اينكه مصلّى دوّم به صورت فرادى بوده يا جماعت باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 319
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٩