كه نماز عبادت است و خوردن و آشاميدن ضدّ آن است .
2 - خوردن و آشاميدن مخصوصا فعل اوّل مستلزم مقدّماتى است همچون برداشتن مأكول و مشروب و قرار دادن در دهان و گرداندن در آنكه مجموع اين افعال سبب تحقّق فعل كثير مىشود .
ولى هردو دليل ضعيف است :
اما دليل اول :
دليلى نداريم كه خوردن و آشاميدن ضد نماز بوده و به اين وسيله با آن متنافى باشند .
اما دليل دوم :
كبراى دليل كه فعل كثير موجب بطلان است مورد قبول مىباشد ولى در صغرى اشكال است يعنى معلوم نيست كه اهل عرف به دو فعل مزبور با ملاحظه مقدمات اطلاق فعل كثير بنمايند بنابراين اگر اين دو مصداق فعل كثير باشند نماز باطل است و در غير اين صورت نماز صحيح مىباشد چنانچه مرحوم مصنف نيز در كتب سهگانهاش ( دروس ، ذكرى ، بيان ) همين را اختيار فرموده است .
قوله : و ان كان قليلا : ضمير در [ كان ] به كلّ واحد من الاكل و الشّرب راجعست .
قوله : امّا لمنافاتهما : ضمير تثنيه به اكل و شرب راجعست .
قوله : و وضعه فى الفم : ضمير در [ وضعه ] به كلّ واحد المأكول و المشروب راجعست .
قوله : و ازدراده : كلمه [ ازدراد ] يعنى گرداندن در دهان
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 294
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۲۹۴