قوله : سواء فى ذل القارئ و غيره : مشار اليه [ ذلك ] حكم به كراهت مىباشد .
قوله : و الحق به التّوجّه الى كلّ شاغل : ضمير در [ به ] به كلّ واحد من المصحف و الباب المفتوحين راجعست .
قوله : و لا بأس به : ضمير در [ به ] به الحاق راجعست .
قوله : فى المشهور فيه : ضمير در [ فيه ] بوجه انسان راجع است .
قوله : و لا نصّ عليها : ضمير تثنيه به وجه انسان و هريك از مصحف و باب مفتوح راجعست .
قوله : ينزّ من بالوعة : كلمه [ ينزّ ] يعنى مرطوبى شده است .
قوله : يبال فيها : ضمير مؤنث به [ بالوعه ] راجعست .
قوله : و فى الحاق غيره : يعنى غير بول .
متن :
( و في مرابض الدواب ) جمع مربض : و هو مأواها و مقرها و لو عند الشرب ( إلا ) مرابض ( الغنم ) فلا بأس بها ، للرواية معللا بأنها سكينة و بركة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
دهم : در محلّى كه چهارپايان قرار مىگيرند نماز خواندن مكروه است مگر مكانى كه گوسفند در آنجا باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ مرابض ] جمع [ مربض ] بوده و آن مأوى و مقرّ چهارپايان است ولو آنكه محلّ قرار گرفتن آنها در وقت شرب آب باشد مگر در مقرّ گوسفند كه بأس و كراهتى ندارد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 244
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٤