شارح ( ره ) مىفرماين :
در اين حكم بين قارى قرآن و غير او فرقى نيست .
البتّه حكم مزبور مشروط به اين است كه چشم بصفحات قرآن بدوزد ، بنابراين اگر مانع از رؤيت در بين باشد نماز مكروه نيست .
و هرچه كه باعث اشتغال حواس و انصراف قلب از توجّه به حقتعالى بشود در نماز به اين دو ملحق است نظير نماز خواندن رو به نقش و نوشته .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
هشتم : رو به صورت انسان نماز گذاردن مكروهست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در اين مورد و در درب مفتوح روايتى وارد نشده فقط شهرت فتوائى بين علماء مىباشد البتّه بعضى از فقهاء در مقام توجيه علّت كراهت را اينطور تقرير نمودهاند كه استقبال صورت انسان چون موجب تشاغل و انصراف قلب مىشود لاجرم نماز مقابل آن مكروه است .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
نهم : رو به ديوارى كه از حفرهاى كه نجاسات را در آن ميريزند مرطوبى شده نماز خواندن مكروهست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكم مزبور مشروط به اين است كه در حفره تنها بول ميريزند امّا اگر غائط در آن ريخته شود مىتوان گفت بطريق اولى نماز خواندن رو به ديوار مرطوبى از آن مكروه است امّا سائر نجاسات همچون خون ، منى ، ميته و نظائر اينها واجد اينحكم نيستند اگرچه الحاق آنها به بول خالى از وجه نيست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 243
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٣