شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از عنزه ( بفتح عين و نون و زاء ) عصائى است كه در قدمش آهنى كوبيده باشند اعمّ از اينكه عصا را به حالت مركوز ( قائم ) بگذارند يا بنحو اعتراض ( به روى زمين خواباندن ) قرار دهند و نيز اگر بين مصلّى و قبر ده ذراع فاصله باشد كراهت مرتفع است چنانچه اگر قبور در پشت سر نمازگذار باشند يا در يكى از دو طرفش قرار گيرند نماز مكروه نيست .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ك : در وسط معبر و جادّه اعم از اينكه عابرين رفتوآمد داشته يا چنين نباشد البتّه حكم مزبور مشروط است به اينكه نماز وى سبب تعطيل و بسته شدن راه نباشد چه آنكه در اين صورت نماز حرام مىشود .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ل : در اطاقى كه مجوسى و زردشتى حاضر باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين : اگرچه اطاق مال مجوسى نباشد .
قوله : امّا بدونه : يعنى بدون تمكّن اعضاء .
قوله : و اليها و لو قبرا : ضمير در [ اليها ] بمقابر راجعست .
قوله : فى اسفلها حديد : ضمير مجرورى در [ اسفلها ] به عصا راجعست .
قوله : مركوزة او معترضة : ايندو كلمه منصوب هستند تا حال از [ عصا ] باشند .
قوله : و لو كانت القبور خلفه او مع احد جانبيه : ضمير در [ خلفه ] و [ احد جانبيه ] به مصلّى راجعست .
قوله : سواء كانت مشغولة : ضمير در [ كانت ] بطريق عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 240
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٠