مرحوم مصنّف مىفرماين :
ز : در سبخه : شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه مزبور بفتح با مفرد سباخ است و آن عبارتست از پوششى كه روى سطح زمين قرار مىگيرد همچون نمك .
و اگر بكسر باء قرائت شود عبارت مىشود از زمينى كه شورهزار باشد .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ح : در محلّى كه موران در اطراف لانه خود خاك انباشته كردهاند .
قوله : المعدّة لا ضرامها فيها : كلمه [ اضرام ] به كسر همزه يعنى افروختن آتش و ضمير مجرورى در آن به [ نار ] و در [ فيها ] به بيوت راجعست .
قوله : مع عدم اعداده لها : ضمير در [ اعداده ] بماء موصوله راجع بوده و اين كلمه با كسر همزه يعنى آماده نمودن و ضمير در [ لها ] به نار راجعست .
قوله : كالمسكن اذا اوقدت فيه : كلمه [ اوقدت ] يعنى روشن شود و ضمير نائب فاعلى در آن به نار راجع بوده و ضمير مجرورى در [ فيه ] به مسكن عود مىكند .
قوله : و ان كثر : ضمير در [ كثر ] به [ ايقاد ] راجعست .
قوله : و لعدم انفكاكها : ضمير مؤنث به بيوت المجوس راجع است .
قوله : برشه : كلمه [ رش ] بفتح راء و تشديد شين چكاندن آب مىباشد ، ضمير مجرورى به بيت مجوسى راجع مىباشد .
قوله : و هى مبارك الابل : كلمه [ مبارك ] بفتح ميم جمع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 238
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٨