به شرح زير :
الف : روايتى كه تعداد آن را سى و سه ركعت فرموده و وجه آن اسقاط وتيره است مانند روايتى كه مرحوم صاحب وسائل در ج ( 3 ) ص 32 به اين شرح نقل فرموده :
از محمّد بن يحيى از احمد بن محمّد از محمّد بن سنان از ابن مسكان از محمّد بن ابى عمير قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن افضل ما جرت به السّنة من الصّلوة قال : تمام الخمسين .
مؤلف گويد :
اين روايت قطعا با قول مزبور منطبق مىشود زيرا اگر وتيره به حساب نوافل قرار داده مىشد تعداد نوافل و فرائض را مىبايست پنجاه و يك ركعت بفرمايد پس عدد پنجاه وجهش اسقاط وتيره است .
ب : روايتى كه تعداد آن را بيست و نه ركعت شمرده كه با عدد فرائض مجموعا چهل و شش ركعت مىشود و وجه آن اسقاط چهار ركعت از نافله عصر به اضافه اسقاط وتيره است و آن روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل در ج ( 3 ) ص ( 43 ) به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن الحسن از يحيى بن حبيب قال : سئلت الرّضا عليه السّلام عن افضل ما يتقرّب به العباد الى اللّه من الصّلوة قال :
ستّة و اربعون ركعة فرائضه و نوافله . قلت هذه رواية زرارة ، قال : أو ترى احدا كان اصدع بالحقّ منه .
ج : روايتى كه تعداد آن را بيست و هفت ركعت شمرده كه با عدد فرائض مجموعا چهل و چهار ركعت مىشود و وجه آن اسقاط شش ركعت از نافله عصر باضافه اسقاط وتيره است و آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 18
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨