چون كلام در ساتر است بنابراين تصريح بقيد ثوب لزومى نداشت .
اما بول :
تنها در روايت وارد شده و تبعيّت از نص البته مقتضيست اين قيد ذكر شود لكن مرحوم مصنف در تمام كتب و تصنيفات خود نجاست را مطلق آورده و نامى از [ بول ] نياورده است .
متن :
( و يجب غسله كل يوم مرة ) و ينبغي كونها آخر النهار لتصلي فيه أربع صلوات متقاربة بطهارة ، أو نجاسة خفيفة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ب : البته بر مربّى ولد در هرروز واجب است يك بار جامه خويش را آب بكشد .
شارح ( ره ) مىفرمايد :
بهتر اين است كه آن را در آخر روز تطهير كند و پس از خشك شدن نماز ظهر و عصر را در آن خوانده و بعد از غروب عشائين را نيز با همان ثوب پاك بخواند كه در اين صورت چهار نماز را در لباس پاك خوانده و اگر احيانا بين اين نمازها لباس باز به بول آلوده شود نجاستش خفيف و كم است .
متن :
( و ) كذا عفي ( عما يتعذر إزالته فيصلي فيه ، للضرورة ) و لا يتعين عليه الصلاة عاريا ، خلافا للمشهور .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ج : و همچنين از نجاستى كه ازالهاش متعذّر است عفو شده پس بخاطر ضرورت در همان لباس نماز بخواند .
مؤلف گويد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 173
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٣