عبد اللّه عليه السلام قال : سئل عن امرأة ليس لها الا قميص واحد و لها مولود فيبول عليها كيف تصنع ؟ قال : تغسل القميص فى اليوم مرّة .
قوله : فلو قدرت على غيره : يعنى غير ثوب واحد .
قوله : لم يعف عنه : يعنى از ثوب متنجّس عفو نشده است .
قوله : و الحق بها المربّى : يعنى اگر بجاى زن مردى پرستار و امور تنظيف طفل را به عهده داشت و وى نيز همچون زن اگر يك ساتر بيشتر نداشت و آن هم به بول طفل آلوده شد حكمش مانند مربيّه بوده و معفّو مىباشد .
ولى حق اين است كه دليلى بر اين الحاق در دست نيست مگر مجرّد استحسان كه از مذاق علماء اماميّه بدور است .
قوله : و به الولد المتعدّد : ضمير در [ به ] به ولد واحد راجع است .
قوله : و يشترط نجاسته ببوله خاصة : ضمير در [ نجاسته ] به ثوب واحد راجع بوده و در [ ببوله ] به صبىّ عود مىكند .
قوله : فلا يعفى عن غيره : يعنى از غير بول .
قوله : عن نجاسته البدن به : ضمير در [ به ] به بول راجعست قوله : و انّما أطلق المصنف الخ : مرحوم مصنف در متن فرموده :
و [ عن نجاسة المربيّة للصبىّ ] و كلمه ثوب و بول را نياورد با اينكه ذكر هردو لازم بود .
شارح در توجيه آن مىفرمايد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 172
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٢