قوله : لانّه فى غاية الارتفاع : ضمير در [ لانّه ] بسهيل راجع است .
قوله : المسامتة له : ضمير در [ له ] به كوكب عود مىكند .
متن :
( و للمغرب ) و المراد به بعض المغرب كالحبشة و النوبة ، لا المغرب المشهور ( جعل الثريا و العيوق ) عند طلوعهما ( على يمينه و شماله ) الثريا على اليمين ، و العيوق على اليسار .
و أما المغرب المشهور فقبلته تقرب من نقطة المشرق ، و بعضها يميل عنه نحو الجنوب يسيرا .
قبله اهل مغرب
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
قبله مغرب زمين به دو علامت مشخّص مىشود :
1 - ستاره ثريا را در وقت طلوع به طرف راست خود قرار بدهند .
2 - ستاره عيّوق را نيز در وقت طلوع سمت چپ خود قرار دهند .
و سپس مقابل قبله بوده و به آن جهت نماز بخوانند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از مغرب ، مغرب مشهور نيست بلكه منظور بعضى از نواحى آن است همچون حبشه كه در اصطلاح امروز ( اتيوپى ) ناميده مىشود يا مانند نوبه كه امروزه به ( سودان ) مشهور است .
ولى مغرب مشهور و مصطلح براى نماز خواندن لازم است به جهت مشرق خود كه كعبه در آن صوب واقع است متوجّه شوند و بعضى از نواحى آن البته اندكى از طرف مشرق بجنوب مىبايست