الايسر صفة للمنكب راجعست .
قوله : به قدر انحراف العراقى عنها : ضمير در [ عنها ] به نقطة الجنوب راجعست .
قوله : و الّذى صرّح به غيره : ضمير در [ به ] به الّذى و در [ غيره ] به مصنف راجعست و مقصود از [ غير مصنف ] مرحوم علّامه حلّى است كه در قواعد اينطور فرموده .
قوله : و وافقه المصنف : ضمير منصوبى در [ وافقه ] به الّذى عود مىكند .
قوله : و غيرها : يعنى و غير دروس .
قوله : و هذا هو الحق : مشار اليه [ هذا ] جعل الشّامى الجدى خلف الكتف لا المنكب مىباشد .
قوله : جزئين من تسعين جزءا الخ : محيط هردايره و كرهاى 360 درجه است قهرا فاصله بين مشرق تا جنوب و جنوب تا مغرب همچون فاصله مغرب تا شمال و شمال تا مشرق هركدام 90 درجه مىباشد بنابراين مقصود از جزء در عبارت شارح ( ره ) همان درجه و از جزئين دو درجه مىباشد .
قوله : و جعل سهيل اوّل طلوعه : اين عبارت اشاره است به علامت دوّم اهل شام براى تعيين قبله است كه حاصلش آنست كه :
شامىها ستاره سهيل را در ابتداء طلوعش كه از افق بينندهگان شامى بدر مىآيد بين دو چشم قرار دهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
قيد [ اوّل طلوعه ] در عبارت مصنّف بخاطر آن است كه اين
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 140
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٠