[ اعتذر ] به مصنف ( ره ) و ضمير مجرورى در [ اليه ] به شمس الدين راجع است .
قوله : و صنّف له هذا الكتاب : ضمير در [ صنّف ] به مصنف ( ره ) و ضمير مجرورى در [ له ] به شمس الدين راجعست .
قوله : لا غير : يعنى نه بيشتر .
قوله : و لم يتمكن احد من نسخها منه : ضمير در [ نسخها ] به لمعه و در [ منه ] به اصل راجعست .
قوله : لضنّته : يعنى چون شمس الدين از دادن آن به ديگران امتناع مىورزد .
قوله : بها : ضمير به نسخه اصل راجعست .
قوله : و هى فى يد الرسول : ضمير [ هى ] به نسخه اصل راجعست .
قوله : تعظيما له : ضمير در [ لها ] به نسخه راجع است يعنى رسول آن را در دست خود داشته و به كسى نمىداد و به زمين نيز نمىگذارد و اين به جهت تعظيم اين نسخه بود .
قوله : و سافر بها : ضمير فاعلى در [ سافر ] ببعض الطلبه راجع بوده و ضمير مؤنث در [ بها ] به نسخه دوّم راجعست .
قوله : فوقع فيها بسبب ذلك خلل : ضمير در [ فيها ] به نسخه دوّم راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] مسافرت قبل از مقابله مىباشد قوله : ثم اصلحه المصنف بعد ذلك : ضمير منصوبى در [ اصلحه ] به نسخه بعدى راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] وقوع خلل و اشتباه مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 77
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٧٧