ذلك من خفي الألطاف " ، و هو من جملة كراماته قدس اللَّه روحه و نور ضريحه .
ترجمه
مرحوم شارح مىفرماين :
بين شمس الدين و مرحوم مصنف قدّس اللّه سرّه مودّت و طرح دوستى بوده و از راه دور زمانيكه مرحوم مصنف در عراق و سپس در شام بودند مكاتبات بين آنها ردّ و بدل مىشده و اخيرا از مرحوم مصنّف طىّ نامهاى كه در آن به تعظيم و تكريم و تشريف فوق العاده از مصنّف ( ره ) پرداخته بوده خواستار آن شد كه ايشان به بلاد خراسان تشريف ببرند و در اين امر سعى بليغ نموده و به اصرار و ابرام زايد الوصفى مبادرت نموده بود ولى مرحوم مصنف از اين امر عذر آورده و امتناع فرمود منتهى اين كتاب را وقتى در دمشق تشريف داشتند طبق آنچه فرزند مبرور ايشان مرحوم ابو طالب محمد نقل فرموده در عرض هفت روز براى وى نوشته و برايش ارسال فرمود .
شمس الدين محمد آوىّ نسخه اصل را دريافت نمود و احدى از نسخهبردارى آن و تكثيرش متمكّن نشد زيرا شمس الدين از ارائه آن به ديگران امتناع مىورزيد فقط برخى از طالبين در وقتى كه اين كتاب نزد فرستاده و در دست او بود و به جهت تعظيم و بزرگداشت باحدى تسليم نمىكرد نسخهاى برداشت و قبل از مقابله با نسخه اصل با خود به مسافرت برد لذا در آن خلل و اشتباهاتى واقع شد سپس مرحوم مصنف بعد از آن به مقدارى كه مناسب مقام و مقتضاى حال بود آن را اصلاح فرمود ولى در عين حال بسيارى از مواضع آن با نسخه اصل تغاير لفظى دارد و اصلاح در سنه هفتصد و هشتاد و دو واقع شده است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة مقدمه 75
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
صمقدمه ٧٥