متن :
« و يستحب نفض اليدين » بعد كل ضربة بنفخ ما عليهما من أثر الصعيد ، أو مسحهما ، أو ضرب إحداهما بالأخرى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است بعد از زدن دستها بر خاك علوق - ( ذرات خاك ) را از دستها بريزند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بعد از هرزدن آنچه بر دست از ذرّات خاك باقيمانده بوسيله دميدن يا مسح نمودن يا زدن يكى بر ديگرى بريزد .
قوله : نفض : ( بفتح نون و سكون فاء ) مصدر است از باب نصر ، ينصر به معناى تكانيدن جامه براى بر طرف كردن غبار آن .
متن :
« و ليكن » التيمم « عند آخر الوقت » : بحيث يكون قد بقي منه مقدار فعله مع باقي شرائط الصلاة المفقودة و الصلاة تامة الأفعال علما أو ظنا ، و لا يؤثر فيه ظهور الخلاف « وجوبا مع الطمع في الماء » و رجاء حصوله و لو بالاحتمال البعيد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
لازم است تيمّم در آخر وقت گرفته شود مشروط باينكه احتمال وجود آب را در آخر وقت بدهد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر شخصى كه وظيفهاش بخاطر نبودن آب تيمّم باشد و احتمال وجود آب را در آخر وقت بدهد اگر چه احتمال هم بعيد باشد واجب است تيمّم را تأخير انداخته تا وقت نماز بقدرى ضيق شود كه فقط وسعت تيمّم و خواندن نماز را داشته باشد در صورتى كه شرائط نماز تمام حاصل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 570
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٧٠