قوله : ان خلا منها : ضمير در [ خلا ] به طهر و در [ منها ] به نجاست راجعست .
قوله : فى الاوّل : يعنى صورتى كه در دست نجاست متعدّيه باشد .
قوله : فى الثانى : يعنى فرضيكه در دست نجاست حائله باشد .
قوله : كما لو كان عليها جبيرة : ضمير در [ علهيا ] به يد راجع است .
متن :
و الضرب « مرة للوضوء » أي لتيممه الذي هو بدل منه « فيمسح بهما جبهته من قصاص الشعر إلى طرف الأنف الأعلى » بادئا بالأعلى كما أشعر به " من " و " إلى " ، و إن احتمل غيره .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در تيمّم بدل از وضوء يك بار دستها را به زمين ميزنند و با آنها پيشانى را از محل روئيدن موهاى سر تا انتهاى بينى از قسمت فوق مسح مىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
لازم است هرجزء اسفلى از پيشانى بعد از جزء اعلاى آن مسح شود چنانچه از ظاهر عبارت مصنف كه با دو كلمه [ من ] و [ الى ] تعبير نمود اين معنا استفاده مىشود .
البته احتمال ديگرى در ايندو حرف جارّه نيز داده مىشود كه تحت اين احتمال ترتيب بين اجزاء پيشانى رعايتش لازم نباشد و آن اينستكه بگوئيم اين دو كلمه براى بيان حدّ مسح هستند بدون اينكه دلالت بر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 560
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٦٠