تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 547

مساهمون:

ص٥٤٧
به بعضى از اشياء تيمّم جايز و به برخى ديگر جايز نيست . اما اشيائى كه تيمّم به آنها جايز و مشروع است : 1 - خاك پاك بدليل آيه شريفه : و ان كنتم مرضى او على سفر و لم تجدوا ماء فتيمّموا صعيدا طيبا . و صعيد را اكثر اهل لغت تراب خالص معنا كرده‌اند . البته بعضى هم كه نسبت آن را به زجّاج داده‌اند آن را به مطلق وجه الارض تفسير نموده و بهر تقدير صعيد قطعا بر تراب خالص صادقست مضافا به اخبار و روايات وارده‌اى كه در اين باب هست . 2 - سنگ : زيرا از وجه الارض محسوب مىشود و صعيد نيز به تفسيرى كه گفته شد شاملش مىشود . مرحوم شارح دليلى ديگر نيز مىآورند و مىفرماين : سنگ همان خاك است نهايت در اثر جذب رطوبت لزوجتى در او پيدا مىشود و سپس عوامل جوى همچون تابش نور و تأثير حرارت آن را مستحكم نموده و به صورت حجر در مىآيد پس مانعى از جواز تيمّم در آن نيست . قوله : لانّه من جملة الارض : ضمير در [ لانّه ] به حجر راجع است . قوله : هو وجهها : يعنى وجه الارض . قوله : و لانّه ترا اكتسب رطوبة : ضمير در [ لانّه ] بحجر راجعست . قوله : و عمل فيه الحرارة : ضمير در [ فيه ] به تراب راجعست قوله : فافادته استمساكا : ضمير فاعلى در [ افادته ] بحرارت و ضمير مفعولى به تراب راجعست و مقصود از [ استمساك ] ، [ استحكام ] مىباشد .