قوله : من تربة الحسين عليه السلام معه : ضمير در [ معه ] به ميّت راجعست .
قوله : تحت خدّه : يعنى خدّ الميّت .
قوله : او تلقاء وجهه : يعنى تلقاء وجه الميّت .
قوله : و لا يقدح فى مصاحبته لها : ضمير در [ مصاحبته ] به ميّت و در [ لها ] به تربت راجعست .
قوله : نجاسة اليها : يعنى الى التّربة .
قوله : لاصالة عدمه : يعنى عدم وصول .
قوله : طهارته الان : ضمير در [ طهارته ] بميّت راجعست .
متن :
« و تلقينه » الشهادتين ، و الإقرار بالأئمة عليهم السلام واحدا بعد واحد ممن نزل معه إن كان وليا ، و إلا استأذنه ، مدنيا فاه إلى أذنه ، قائلا له : اسمع ثلاثا قبله .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ز : مستحب است بعد از قرار دادن ميّت را در قبر به او شهادتين را تلقين كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و همچنين اقرار بائمه عليهم السلام را يكى پس از ديگرى كسى كه با او در قبر داخل مىشود بوى تلقين نمايد مشروط باينكه ولىّ ميّت باشد و اگر غيراز ولىّ است از وى استيذان كند و بهر تقدير آنكه بوى تلقين مىكند دهانش را نزديك گوش ميّت برده و سه مرتبه قبل از تلقين به او بگويد اسمع ، اسمع ، اسمع ، و سپس او را تلقين نمايد .
قوله : و تلقينه الشّهادتين : ضمير مجرورى در [ تلقينه ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 522
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢٢