ماندن از سباع و مصونيّت فضاء از انتشار بوى آن مىباشد .
قوله : بوجهه و مقاديم بدنه : ضمائر مجرورى به ميّت راجع مىباشند .
قوله : على جانبه الايمن : ضمير در [ جانبه ] به ميّت عود مىكند و مقصود از خواباندن ميّت بجانب راست اينست كه سر وى به طرف مغرب و پاهايش بجانب مشرق و طرف راست صورتش را روى خاك بنهند .
متن :
« و يستحب » أن يكون « عمقه » أي الدفن مجازا ، أو القبر المعلوم بالمقام « نحو قامة » معتدلة ، و أقل الفضل إلى الترقوة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ب : مستحب است گودى قبر به قدر قامت باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير در [ عمقه ] ممكنست مجازا به دفن راجع بوده و احتمال دارد بقرينه مقاميّه آن را به قبر ارجاع داد .
و مقصود از [ قامت ] قامت انسان معتدل است و مادون اينمقدار از جهت فضيلت آنست كه تا استخوانهاى ترقوه باشد يعنى يك سر و گردن كوتاهتر .
قوله : اى الدفن مجازا الخ : شارح ( ره ) مىفرماين :
در مرجع ( عمقه ) دو احتمال است :
الف : بگوئيم ضمير به دفن كه در عنوان مبحث است راجع مىباشد و از آن مجازا مدفن اراده شده .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 517
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١٧