بطورى كه بدن از معرض درندگان محفوظ و فضاء از انتشار بويش مصون باشد .
سپس مىفرماين :
مصنف ( ره ) در متن فرمود :
ميّت را بايد در زمين دفن كنند ، اين قيد احتراز است از مثل پنهان نمودن در ديوار يا سقف و امثال آنكه جايز نمىباشد اگر چه دو وصفى كه گفته شد حاصل گردد .
سپس در ذيل [ مستقبل القبله ] مىفرماين :
مقصود اينستكه صورت و قسمت جلو بدن رو به قبله واقع شود .
بعد در دنبال [ على جانبه الايمن ] مىافزايند :
اين حكم در صورتى است كه امكان داشته باشد و الّا بهر نحويكه ميسور باشد لازم است وى را دفن كنند .
قوله : دفنه : يعنى دفن ميّت .
قوله : مواراته فى الارض : كلمه [ موارات ] يعنى : پنهان كردن .
قوله : على وجه يحرس جثّته : كلمه [ يحرس ] يعنى حفظ گردد و ضمير مجرورى در [ جثّته ] به ميّت راجعست .
قوله : و يكتم رائحته عن الانتشار : لفظ [ يكتم ] يعنى مصون بماند و ضمير در [ رائحته ] به ميّت عود مىكند .
قوله : و احترز بالارض عن وضعه : ضمير فاعلى در [ احترز ] به مصنف و در [ وضعه ] به ميّت راجعست .
قوله : و ان حصل الوصفان : مقصود از [ وصفان ] محفوظ
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 516
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١٦