به نيّت راجعست .
قوله : و قد ظهر من ذلك : يعنى از تحقيق مرحوم مصنف قوله : و بدونه يتّجه تحريمه : ضمير در [ بدونه ] به دليل و در [ تحريمه ] به قطع راجعست .
قوله : و لا يزيله : ضمير فاعلى به [ قطع ] و ضمير مفعولى به ضرر عود مىكند .
قوله : من صلاتها : يعنى جنازه اوّلى .
قوله : لزيادة مكثها : يعنى مكث جنازه اوّلى .
قوله : فلا بدّ لها من المكث : ضمير در [ لها ] به جنازه دوّمى راجعست .
قوله : مقدار الصّلوة عليها : يعنى على الجنازة الثانية .
قوله : و هو يحصل مع التشريك : ضمير [ هو ] به مقدار مكث راجعست .
قوله : يمكن فرضه : ضمير در [ فرضه ] بجواز قطع راجعست قوله : مع اختلافهما فيه : ضمير تثنيه به دو جنازه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ فيه ] به دعاء عود مىكند .
قوله : بحيث يزيدد ما يتكرر منه على ما مضى من الصلاة : يعنى تكرار دعا از نظر وقت زمان بيشترى بخواهد از نماز استينافى ، بنابراين ضمير در [ منه ] به دعاء راجع بوده و كلمه [ من الصلاة ] بيان از [ ما مضى ] است و الف و لام در [ الصلّوة ] براى عهد ذكرى است و مقصود از آن صلوة استينافى مىباشد اگر چه بعضى از محشّين در حلّ اينعبارت خود را به زحمت انداختهاند ولى به نظر ما معناى مزبور خالى از اغلاق و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 512
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١٢