كراهتى نشده بلكه فقط مستحب است تكمههاى آن را قطع بكنند .
قوله : اكمام : بكسر همزه به معناى آستين قرار دادن .
قوله : و احترز به : ضمير در [ به ] به المبتدئه راجعست .
قوله : لو كفّن فى قميصه : كلمه [ كفن ] به صيغه مجهول از باب تفعيل و ضمير نائب فاعلى آن به ميّت راجعست چنانچه ضمير مجرورى در [ قميصه ] نيز چنين مىباشد .
قوله : فانّه لا كراهة فى كمه : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شأن ] بوده و كلمه [ كمّه ] بضم كاف به معناى آستين مىباشد و ضمير مجرورى آن به قميص راجعست .
قوله : بل تقطع منه الازرار : كلمه [ تقطع ] به صيغه مجهول بوده و ضمير مجرورى در [ منه ] به قميص راجع بوده و [ ازرار ] جمع [ زرّ ] بكسر زاء به معناى تكمه مىباشد .
متن :
« و قطع الكفن بالحديد » قال الشيخ : سمعناه مذاكرة من الشيوخ ، و عليه كان عملهم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مكروه است قطعات كفن را با وسيلهاى كه از فلز آهن ساخته شده همچون قيچى تكّه تكّه كنند بلكه با دست آنها را از هم جدا نموده و يا با وسيله ديگرى غير از آهن اين كار را انجام دهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
شيخ عليه الرحمة فرمودهاند كه ما اين حكم را از شيوخ و اساتيد خود در مجالس مذاكره مىشينديم و مىديديم كه عملشان نيز بر همين بوده است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 471
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧١